|
[13 Mar 2008|07:17am] |
Vlammetje heeft vannacht bij ons op bed geslapen!! Een maand na het hele gebeuren heeft ze besloten dat het genoeg is geweest en kwam ze heerlijk tussen ons ingenesteld ruimte opeisen. Heerlijk trappelend (al liggend) en knorrend lag ze als vanouds tussen ons in en zijn we samen in slaap gevallen. Wat had ik dat gemist zeg!
Toevallig zei ik gister tegen Rick dat ik vond dat het echt super met haar gaat. Gister in de tuin was ze aan het rondrennen, opgejaagd door de wind. En dat zie je niet zo vaak bij Vlam door haar pootjes. Ze had dus enorme lol en was lekker aanwezig. Ze at goed, drinkt wat minder en doet gewoon goed aan. En toen dit cadeautje! Ben erg blij 
Ik heb er vertrouwen in dat als we over een tijdje weer het bloed en urine onderzoek herhalen dat het in ieder geval niet achteruit is gegaan (maar ik ben wel realistisch hoor  )
|
|
|
[13 Mar 2008|06:52pm] |
Het is vandaag precies 2 jaar geleden dat we je hebben laten gaan. Wat is de tijd snel gegaan, het voelt aan alsof het vorige maand was. Je bent nog zo levendig in mijn herinnering, ik weet nog hoe je voelde, hoe je rook, hoe je als een olifantje door het huis stapte en klagelijk miauwde als er iets niet naar je zin was. Hoe je vanaf hoogte je kattengroep in de gaten hield, hoe je met zachte pootjes corrigeerde en regeerde. Hoe je altijd vanaf mijn nachtkastje naar me neerkeek 's ochtends en ik wakker werd met jou mooie hoofdje voor me.
Het verdriet is er nog steeds, ik mis je nog elke dag. Geen enkele kat zal zoals jou zijn, geen enkele kat kan je vervangen. Wel hebben ze allemaal iets wat me aan jou doet herinneren en zo genieten we van de kleine gelukjes elke dag. Yeribeertje, een hele grote knuffel voor jou daarboven en een kus op je neusje...
|
|