| Vlammetje acuut nierfalen |
[18 Feb 2008|07:09pm] |
Vanochtend heb ik de internist gesproken, we moeten Vlam uiteraard goed monitoren en over 2 à 3 weken bij hem terug komen voor opnieuw bloedonderzoek, bloeddruk meting en urine onderzoek. Vooralsnog geen dieet, en geen andere medicatie dan de AB.
Ik zal even in het kort vertellen wat er is gebeurd:
Zaterdag nacht 09 februari: Vlam plast kleine plasjes bloed en heeft bloed aan haar achterste hangen. Weekendarts in Almere verdenkt Vlam van een blaasonsteking en geeft pijnstillers mee (tolfedine) en blaasontspanners.
Zondagnacht 10 februari: Vlam geeft over op bed, wat ze anders nooit zou doen
Maandag 11 februari: We gaan onze eigen dierenarts voor de zekerheid, het plostelingen spugen zat me niet lekker. Zij bevestigd de blaasontsteking, spugen zou een incident zijn, Vlam heeft geen verhoging / koorts.
Donderdag 14 februari: Omdat Vlam al een paar dagen niet lekker uit haarzelf eet, en een paar uur later spuugt gaan we weer naar de dierenarts. Ik had toen al een heel naar gevoel. Dierenarts constateert geen verdere afwijkingen, denkt nog steeds aan een blaasonsteking, geeft een anti-misselijkheid spuit, en een prednisolon injectie. Ze moet 's avonds gegeten hebben anders moeten we de volgende dag terug komen voor een bloedonderzoek.
Donderdagnacht 14 februari: Vlam weigert nu al het eten, we hebben haar de hele dag niet naar de bak zien gaan om te plassen en ze strompelt van waterbak naar waterbak en gaat naast die bakken liggen. Ze trilt en vindt het niet fijn als we haar aaien. Ik besluit dan na het bellen van de dienstdoende DA naar Amsterdam te gaan met Vlam. Ik had verwacht dat ze het niet zou redden en ik wilde dat ze niet alleen lag onbewaakt bij een vreemde dierenarts en dan zou overlijden.
Vrijdagochtend 15 februari 5:00 uur: Vlam wordt opgenomen in de spoedkliniek. Nachtarts maakt zich ernstige zorgen omdat Vlam ook spiertrillingen heeft. Ze produceert nauwelijks tot geen urine. Direct bloedonderzoek wijst uit dat de nierwaarden slecht zijn, calcium te laag, creatinine te hoog: 564. Ze gaat direct aan het infuus. Vlam heeft ondertemperatuur: 37 graden.
Vrijdag 15 februari: Vlam wordt onderzocht door de internist, een echo wordt gemaakt van haar nieren en blaas, hierop zijn geen afwijkingen gelukkig te zien. Bloed wordt voor dieper onderzoek opgestuurd naar het lab, sterile urine op kweek gezet. AB wordt gestart. De diagnose is acuut nierfalen, door zowel echo als het beeld dat Vlam geeft: niet mager en een mooie vacht.
Vlam ziet er al veel allerter uit, en eet uit mijn hand. De creatinine is echter gestegen naar 650. Vlam is wel weer urine gaan produceren. Toch wordt het infuus verhoogd.
Zaterdag 16 februari: Vlam ziet er goed uit, is opgewekt en eet fantastisch. Plast goed en 's avonds laat blijkt de creatinine gedaald te zijn naar 238! Calcium is weer normaal.
Zondag 17 februari: Vlam eet nog steeds goed, produceert enorme hoeveelheden urine. 's avonds laat blijkt dat de crea nog meer gedaald is naar 224 (normaal waarde op dat apparaat is 212), phosphor is ook weer normaal. In overleg besluiten we dat Vlam naar huis mag.
Achteraf kan ik dus al zeggen dat ik maandag het gevoel had dat het niet lekker zat, maar ik kon de vinger er niet opleggen. Mijn dierenarts heeft me nog gebeld en we waren het er over eens dat we donderdag niet goed gehandeld hebben, we hadden toen een bloedproef moeten doen. Dit is uiteraard achteraf praten... ik ben hoe dan ook blij dat ze naar de spoedkliniek in Amsterdam is gebracht door ons want daar zijn direct de juiste en alle stappen ondernomen om haar leventje tot nu toe te redden. En nu is het duimen dat de waardes in orde blijven. We zullen het over 2 weken weten.
|
|